designplanet.tv

Η Αγγελική Τριαρίδου σας ταξιδεύει στον πλανήτη της ιστορίας, της τέχνης, της αρχιτεκτονικής, και του design


ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΡΙΑΡΙΔΟΥ /

GASTRONOMY - PRODUCTS

/

24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014

TEA TIME

Κατά μία εκδοχή, η ονομασία και η προέλευσή του είναι κινέζικη. Το ανακάλυψε ο αυτοκράτορας Σεν Νουνγκ το 2737 π.Χ. κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού στην αυτοκρατορία του. Ο θρύλος λέει πως, την ώρα που έβραζε νερό, ένα ρεύμα παρέσυρε φύλλα από κάποιο γειτονικό θάμνο και αυτά κατέληξαν στο ξεσκέπαστο τσουκάλι. Πριν προλάβει κανείς να αντιδράσει, τα φύλλα άρχισαν να βράζουν και να χρωματίζουν το νερό. Ο Σεν Νουνγκ μύρισε το γλυκό άρωμα και δοκίμασε το πρώτο τσάι.
Κατά την δεύτερη εκδοχή -την οποία και ενστερνίζομαι -, η λέξη τσάι προέρχεται από την περσική λέξη چای («τσάι») η οποία προέρχεται από την κινέζικη λέξη στα μανδαρίνικα «τσα». Η λέξη τσα διαδόθηκε μέσω του δρόμου του μεταξιού στην κεντρική Ασία και στην Περσία (σημερινό Ιράν). Οι Πέρσες πρόσθεσαν την κατάληξη -ι και η λέξη τσάι διαδόθηκε σε πολλές γλώσσες όπως Ουρντού, Αραβική, Τουρκική, Ελληνική, Ρωσική κλπ.


Τα φυτά του τσαγιού υπάρχουν στην φύση της περιοχής Ασσάμ (βορειοανατολική Ινδία, σήμερα ανάμεσα από Βουτάν, Βιρμανία και Θιβέτ-Κίνα) από την αρχαιότητα, αλλά οι Ασιάτες αρχικά χρησιμοποίησαν το τσάι ως βότανο-φάρμακο και όχι ως αφέψημα.


Οι Πορτογάλοι έφεραν το 1610 το τσάι στην Ευρώπη για λογαριασμό των Ολλανδών. Λίγο αργότερα, οι Ολλανδοί ξεκίνησαν μαζική εισαγωγή τσαγιού. Σαν νέα μόδα με φανατικούς οπαδούς, το τσάι τα πρώτα χρόνια ήταν πανάκριβο. Μετά το 1675 η τιμή του έπεσε σε λογικά πλαίσια, και το τσάι από την Ολλανδία πέρασε στη Γαλλία και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.


Το 1830, η Βρετανική εταιρία Ανατολικές Ινδίες ("East India Company") άρχισε να ανησυχεί για το μονοπώλιο του τσαγιού από την Κίνα και την μεγάλη κατανάλωση τσαγιού στην Μεγάλη Βρετανία. Οι Βρετανοί αποικιοκράτες ανακάλυψαν την ύπαρξη του τσαγιού στην περιοχή Ασσάμ της Ινδίας και ανάπτυξαν την καλλιέργεια τσαγιού. Το 1870 πάνω από 90% του τσαγιού το οποίο καταναλωνόταν στην Μεγάλη Βρετανία ήταν Κινέζικης προέλευσης μέχρι το 1900 όπου το ποσοστό έπεσε στο 10%, όταν αντικαταστάθηκε με την καλλιέργεια τσαγιού στην Ινδία (τότε Βρετανική αποικία) και στην Σρι Λάνκα (τότε Βρετανική αποικία).

Το μαύρο τσάι είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος τσαγιού που καταναλώνεται στις δυτικές χώρες. Στην Ελλάδα είναι ενδημικό το τσάι του βουνού. Αλλά και πολλά ενδημικά φυτά που ευκοκιμούν στα ελληνικά βουνά όπως για παράδειγμα στην Κρήτη, το βότανο Δίκταμο χρησιμοποιούνται αντί για τσάι.
Στην νοτιοανατολική Ασία είναι διάσημο το μαύρο τσάι με γάλα και μπαχαρικά το οποίο ονομάζεται Μασάλα Τσάι. Συγκεκριμένα το μαύρο τσάι ρίχνεται σε βραστό γάλα και στην συνέχεια προστίθεται ζάχαρη και σε σκόνη αλεσμένα τα παρακάτω υλικά: πιπερόριζα (τζίνζερ), μαύρο πιπέρι, γαρίφαλο και κάρδαμο.

Το πράσινο τσάι είναι πλούσιο σε πολυφαινόλες. Tα αντιοξειδωτικά είναι φυσικά συστατικά που συμβάλλουν στην καταπολέμηση των βλαβερών για τον οργανισμό ελευθέρων ριζών οξυγόνου, οι οποίες προκαλούν ασθένειες, όπως ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Το πράσινο τσάι λειτουργεί ενάντια στην αύξηση των μορίων λίπους που κυκλοφορούν στο αίμα αν καταναλωθεί μετά το φαγητό, ιδιότητα που το καθιστά ιδανικό ρόφημα μετά από γεύμα. Οι λειτουργίες που ενεργοποιεί σχετίζονται με την επιτάχυνση του μεταβολισμού, λόγω της καφεΐνης που αυξάνει τη θερμογένεση, και την υποβάθμιση της αίσθησης της πείνας. Παράλληλα, συγκεκριμένα τα αντιοξειδωτικά του τσαγιού (κατεχίνες) φαίνεται ότι έχουν κάποια «μικρή συμβολή» στην απώλεια και στη διατήρηση βάρους. Τέλος, σύμφωνα με διάφορες έρευνες, η κατανάλωση τεσσάρων φλιτζανιών πράσινου τσαγιού ημερησίως μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση ρευματοειδούς αρθρίτιδας ή να ελαττώσει τα συμπτώματά της.

To γένος σιδερίτης από την άλλη, που γνωρίζουμε ως "τσάι του βουνού" περιλαμβάνει 80 περίπου είδη, που φύονται στις παραμεσόγειες χώρες, τις Καναρίους νήσους και την Βόρειο Ασία. Πρόκειται για μονοετείς ή πολυετείς πόες, αποξυλωμένες ενίοτε στη βάση, χνουδωτές. Έχουν άνθη κίτρινα ή λευκά, μικρά, κατά σπονδύλους απομακρυσμένους ή πλησίον αλλήλους χωρίς βράκτια. Ανήκουν στα Χειλανθή. Στη Μεσόγειο το ρόφημα των φυτών αυτών είναι πολύ δημοφιλές και διαδεδομένο.


Στην Ελλάδα αυτοφύονται περίπου 17 είδη, εκ των οποίων τα γνωστότερα είναι:


ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Η ΑΛΧΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

ΦΟΒΟΥ ΤΑΣ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ

ΕΥ-ΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ ΚΙ ΕΓΩ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΠΕΤΑΕΙ, ΠΕΤΑΕΙ...

ΑΠΟ ΜΑΡΤΗ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

ΣΧΟΛΙΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ
Το σχόλιό σας έχει σταλεί και θα δημοσιευτεί το συντομότερο.
Ευχαριστούμε!

γράψτε το
σχόλιό σας

code & design : Stelios Ignatiadis ACTUS anima logo ACTUS ANIMA
Loading